EΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ - 2η Σελίδα

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ FORUM - 2η Σελίδα

Περι playlist - Γράφει ο Λευτέρης Λάλος Tue October 30 2007 9:43 pm

Η αρχή του τέλους για το μουσικό ραδιόφωνο ηρθε όταν κάποιοι πονηρά αν και πρακτικα σκεπτόμενοι, αποφάσισαν
να περάσουν στις εκπομπές τους την παρουσίαση των τραγουδιών σε δεύτερη μοίρα. Αυτή ήταν μια κίνηση που έλυσε και τα χέρια των ιδιοκτητών Ρ/Σ προς
πολλές κατευθύνσεις:
1) Μπορούσε έτσι άνετα με ελάχιστη εμπειρία και ένα χθεσινό τσουτσέκι, να ανταποκριθεί στις "περιορισμένες" πιά απαιτήσεις μιας μουσικής εκπομπής.
Αυτό, σήμαινε οτι:
2) Τα "μεγάλα" ονόματα του χώρου αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν -συν το χρόνω- τόσο ως προς τις οικονομικές τους απολαβές όσο και (στη συνέχεια) ως προς την αυτοτέλεια των επιλογών και των σχολίων τους κατα τη διάρκεια
της εκπομπής τους.
3) Συρρικνώθηκε ο όγκος των τραγουδιών που αποτελού(σα)ν τό air-play αλλά και την playlist του σταθμού η οποία κατ' ανάγκην δημιουργήθηκε, τόσο για πρακτικούς λόγους όσο και -στη συνέχεια- για λόγους ακροαματικότητας και εν τέλει επιβίωσης.
4) Δόθηκε βάρος στην επανάληψη ήδη δημοφιλών τραγουδιών και οχι στην συνεχή εναλλαγή αλλά και την τακτική παρουσίαση "νέων" τα οποία θα "ξένιζαν" τον ακροατή και θα καθιστούσαν αμφίβολη την παραμονή του στην συγκεκριμένη συχνότητα.
5) Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των τραγουδιών προσδιορίζονται πιά περισσότερο απο τα "πρέπει" και τα "θέλω" των ακροατών και λιγότερο από την κρίση και την αισθητική των jockeys. Το ζητούμενο είναι πια να πας με τα νερά του ακροατή και οχι να τον καθοδηγήσεις (ώς οφείλεις) εσύ.
Ολα αυτά αφαίρεσαν το δημιουργικό χαρακτήρα της μουσικής εκπομπής και
επαναπροσδιόρησαν με κριτήρια αγοράς την επιλογή των τραγουδιών τα οποία παρουσιάζονται σε αυτήν.
Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο οτι ενώ το "εύκολο" και "εμπορικό" τραγούδι θα βρει το δρόμο του απο μόνο του, το "δύσκολο" έχει ανάγκη απο την παρέμβαση του παρουσιαστή. Ο ικανός μάλιστα radio jockey, μπορεί να κάνει θαύματα έχοντας στη διάθεσή του ακόμα και τα πιό απλά τραγούδια.
Όταν αναγκάζουν τον radio jockey να "απουσιάζει" ή να "απέχει" απο την ίδια του την εκπομπή, αυτό μεσομακροπρόθεσμα έχει επιπτώσεις τόσο στους ακροατές όσο και στους ίδιους τους jockeys.
Και για να βάλω τα πράγματα στη θέση τους, δεν θα μείνω σε γενικόλογες κρίσεις και αφορισμούς αλλά με τις γνώσεις, την εμπειρία μου και την αναλυτική μου ικανότητα σε θέματα ραδιοφώνου, θα σας παραθέσω ένα πρόχειρο manual του -ικανού & σοβαρού- παρουσιαστή, όντας επ' αυτού εκ των εξ αντικειμένου επαϊόντων στον ελλαδικό χώρο:
Είσαι λοιπόν ραδιοφωνατζής η καραγκιόζης; Επειδή είναι σύνθετο και ενίοτε δύσκολο να αποφανθεί κανείς για το πρώτο, μπορείτε με τη βοήθεια της πρόχειρης λίστας που ακολουθεί να αναγνωρίσετε τουλάχιστον τους καραγκιόζηδες που εμφανίζονται σήμερα ως Radio Jockeys και είτε συνετέλεσαν στην απαξίωση του μέσου όλα τα προηγούμενα χρόνια είτε κρατούν ακόμα και σήμερα το μέσο καθηλωμένο στον πάτο της μιζέριας και της ανυπαρξίας. Οποιοσδήποτε εμπίπτει σε τουλάχιστον δυο απο τις παρακάτω περιπτώσεις είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ραδιο-καραγκιόζης.
01) Οποιοσδήποτε δέχεται να κάνει εκπομπή με προεπιλεγμένα τραγούδια.
02) Οποιοσδήποτε δέχεται να κάνει επιλογές αποκλειστικά απο playlist σταθμού, το σύνολο των τραγουδιών του οποίου είναι τριψήφιο.
03) Οποιοσδήποτε δεν έχει τη δυνατότητα να παίζει ανα ημίωρο εκπομπής τουλάχιστον ένα τραγούδι της απόλυτης αρεσκείας του.
04) Οποιοσδήποτε κάνει λιγότερες απο 3 εκφωνήσεις ανα ημίωρο εκπομπής.
05) Οποιοσδήποτε αναφέρει λιγότερους απο τους μισούς τίτλους των τραγουδιών που ακούγονται στην εκπομπή του.
06) Οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί το μικρόφωνο για λιγότερο απο 3 λεπτά την ώρα.
07) Οποιοσδήποτε δεν χρησιμοποιεί / δίνει το σταθερό τηλέφωνο του σταθμού λόγω της "εισπρακτικής" πολιτικής του σταθμού σε επίπεδο SMS.
08 ) Οποιοσδήποτε αφιερώνει στην προετοιμασία της εκπομπής του χρόνο λιγότερο απο όσο διαρκεί τουλάχιστον η εκπομπή του αυτή καθεαυτή.
09) Οποιοσδήποτε δέχεται να κάνει εκπομπή για λιγότερα απο 15 Ευρώ την ώρα (καθαρά) στην Αθήνα, 11 στη Θεσσαλονίκη και 8 στην υπόλοιπη Ελλάδα. Δεν μετράν αυτοί που κάνουν αμισθί εκπομπή. Αυτοί χωρίζονται σε ιδεολόγους, ψώνια & μ@λ@κες. (Τα ποσά είναι κατα προσέγγιση και αφορούν στο minimum των αποδοχών)
10) Οποιοσδήποτε δέχεται οι διαφημίσεις ανα ημίωρο εκπομπής να ξεπερνούν τα 3.5 λεπτά στην Αθήνα, τα 4 στη Θεσσαλονίκη και τα 4.5 στην υπόλοιπη Ελλάδα.
11) Οποιοσδήποτε έκανε ραδιόφωνο πριν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του.
12) Οποιοσδήποτε κάνει ραδιόφωνο χωρίς να έχει τελειώσει τουλάχιστον την 3η λυκείου ή άλλη αντίστοιχη με αυτήν τάξη.
Ο σοβαρός Jockey (μην ακούω "παπαριές" περι "ραδιοφωνικών παραγωγών"*) έχει τη δυνατότητα ΚΑΙ να αντιλαμβάνεται ΚΑΙ να προσαρμόζεται στις συνθήκες και τις απαιτήσεις ενός σοβαρού ραδιοφωνικού σταθμού. Η προσαρμογή είναι αναγκαιότητα, δεν είναι ούτε
υποχώρηση στις βασικές αρχες του Radio Jockey αλλά ούτε και συνθηκολόγηση.
Πάρτε τώρα για παράδειγμα αυτούς που "υποτίθεται" οτι ασχολούνται με την μουσική απο το διεθνή χώρο. Είναι δυνατόν κάποιος να ασχολείται σήμερα με την "ξένη" μουσική και να μην μπορεί να απαντήσει ΚΑΙ ΣΤΙΣ 10 απο τις παρακάτω ερωτήσεις;
Σε ποιό συγκρότημα ήταν τραγουδιστής ο Robert Plant;
Σε ποιό συγκρότημα ήταν ντράμμερ ο Ringo Starr;
Ποιό group ηχγράφησε τα τραγούδια "Everything Counts" & "People Are People";
Ποιού τραγουδιστή το πραγματικό όνομα είναι Γιώργος Παναγιώτου;
Ποιός τραγουδιστής προσφωνείται "Ο Νονός Της Soul" μουσικής;
Σε ποιό συγκρότημα ήταν τραγουδιστής ο Morrissey;
Ποιός τραγουδιστής έχει ερμηνεύσει τα super hit "Cat People" & "Space Oddity";
Ποιού group επιτυχίες είναι τα "Smells Like Teen Spirit" & "Come As You Are";
Ποιός είναι ο τίτλος του πρώτου ροκ-εν-ρολ hit, το οποίο ερμήνευσαν το 1955 οι Bill Haley & his Comets;
Σε ποιό συγκρότημα είναι κιθαρίστας ο Keith Richards;
Αν δεν μπορείς να απαντήσεις και στις δεκά απο τις παραπάνω ερωτήσεις και κάνεις εκπομπή με ξένη μουσική στο ραδιόφωνο, προφανώς δεν είσαι αρκετά σοβαρό άτομο ώστε να ασχοληθεί ένας σοβαρός ακροατής μαζί σου, πόσο μάλλον δεν έχεις τον απαιτούμενο αυτοσεβασμό για να πάρεις στα σοβαρά τον εαυτό σου ως ραδιοφωνατζή.
Ως εκ τούτου, το πρόβλημα στο ραδιόφωνο δεν είναι τα τραγούδια που ακούγονται αλλά οι άνθρωποι οι οποίοι τα επιλέγουν. Το πρόβλημα δεν είναι οταν ακούγονται τραγούδια τύπου "Papi Chulo" (τα οποία όχι μόνο είναι ευπρόσδεκτα αλλά είναι και απαραίτητα στο ραδιόφωνο) αλλά όταν ακούγονται ΜΟΝΟ τραγούδια τύπου "Papi Chulo".
Το κακό δεν ξεκινάει απο τα τραγούδια αυτά καθ' εαυτά, αλλά απο προβληματικές συμπεριφορές και "στρατηγικές", όπως αυτή η αρρωστημένη μονομανία (με ενίοτε "ταπεινά" και ύποπτα κίνητρα) κάποιων διευθυντών προγράμματος Ρ/Σ, 30 περίπου τραγούδια να αποτελούν το 50 % του συνόλου των τραγουδιών που ακούγονται σε ένα σταθμό.
Είναι χρόνια γνωστό και δεδομένο (απο τότε που ακούγαμε -ως έφηβοι- τις ίδιες κασσέτες απο το πρωί ως το βράδυ), οτι ο μέσος άνθρωπος αλλά και ο μέσος ακροατής νοιώθει σιγουριά, ασφάλεια και σχεδόν θαλπωρή "περιχαρακωμένος" απο οικεία, αναγνωρίσημα αλλά και σχετικά "εύπεπτα" ακούσματα. Αυτή η τάση στις μέρες μας πήρε -στο ραδιόφωνο τουλάχιστον- σχεδόν τη μορφή αναγκαιότητας. Οι ρυθμοί εργασίας / ζωής γρήγοροι, τα άγχος στα κόκκινα και οι ώρες ηρεμίας και ξεκούρασης ελάχιστες. Προσθέστε σ' αυτά οτι ο μέσος ακροατής (ο των μετρήσεων ντε!) ακούει ραδιόφωνο κυρίως στο αυτοκίνητο και στη δουλειά και έχετε το προφιλ και του ιδίου αλλά και των απαιτήσεων του απο τη μουσική, την οποία μπορεί να επιλέγει ανα πάσα στιγμή πατώνας ενα κουμπάκι στο ραδιόφωνο. Έτσι το "άγνωστο", το καινούργιο και το πρωτόγνωρο -όταν μάλιστα δεν πληρεί αναγκαίες και ικανές συνθήκες αποδοχής απο μέρους του ακροατή, θεωρείται απο τους σταθμούς (δλδ τα "αφεντικά") απορριπτέο και αποβάλλεται απο το πρόγραμμα του σταθμού.
Κλείνοντας αυτό το μακροσκελές άρθρο, σας θυμίζω κάτι που έχει τη μορφή νομοτέλειας: Τίποτα δεν μπορεί να απαξιωθεί απο εξωγενείς παράγοντες, αν πρώτα δεν έχει εκ των έσω απαξιωθεί απο τους εξ αντικειμένου "επαϊοντες" του εκάστοτε "χώρου". 'Οταν άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζουν καλά την "ξένη" μουσική όπως ο Στάθης Παπούλιας ή ο Χρήστος Χατζής στις ραδιοφωνικές εκπομπές λόγου (κυρίως πρωινές) που κάνουν (ή έκαναν) δεν αναφερονται ούτε απο σπόντα στα τραγούδια τα οποία ακούγονται, τότε τι να περιμένεις απο χθεσινούς χλέμπουρες χωρίς κύρος, προσωπικότητα και γνώσεις πάνω στο μουσικό τους αντικείμενο, στους οποίους κάποιο ραδιο-λαμόγιο έδωσε ελαφρά τη καρδία ένα μικρόφωνο και μαζί την εξουσία που βρίσκεται πίσω απ΄αυτό...
...και είναι γλυκειά και εθιστική η "ανάγκη" του μικροφώνου αγαπητοί μου. Το ξέρουμε καλά όλοι οι -πρώην & νυν- ραδιοφωνατζήδες ("κανονικοί" & ... γιαλαντζί) 

Λευτέρης Λάλος
Ραδιο ψώνιο / Επαϊων & (αυτόκλητος) κριτικός ραδιοφώνου.
*Όσα χρόνια ακούω ραδιόφωνο -και είναι πολλά, είναι ζήτημα αν υπήρξαν πέντε άνθρωποι σε Αθήνα (όπου διαμένω εδώ και 11 χρόνια) και Θεσσαλονίκη (όπου έζησα απο 12 ως 29 ετών), οι εκπομπές των οποίων να πληρούν τις προδιαγραφές, ώστε να μπορούν αυτοί να χαρακτηριστούν "ραδιοφωνικοί παραγωγοί". Οι υπόλοιποι απλά παρουσιάζουν εκπομπές στο ραδιόφωνο, είτε αυτές είναι λόγου, είτε είναι μουσικής. Αυτοί (οι δεύτεροι) μπορούν να προσδιοριστούν είτε ως radio jockeys, είτε ως παρουσιαστές ραδιοφωνικών εκπομπών.
Σημείωση Σύνταξης:
Oπως έχουμε ξαναγράψει, αγαπητοί φίλοι και φίλες, τα καλύτερα θέματα που δημοσιεύουνε στο φόρουμ μας τα μέλη μας, θα τα βάζουμε και στην πρώτη σελίδα, για μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα. Επίσης, όλοι εσείς, που μας διαβάζετε καθημερινά μπορείτε να γίνετε και συντάκτες του Radio Rainbow. Η καλύτερη επιλογή είναι να γίνετε μέλος στο ερασιτεχνικό μας ραδιόφωνο και να εκφράζετε ελεύθερα τις απόψεις σας στο φόρουμ, σε όποια κατηγορία θέλετε. Ακόμη, μπορείτε να στέλνετε τις συνεργασίες σας, τα άρθρα σας ή τα δελτία τύπου στο info@radiorainbow.gr και εμείς να τα δημοσιεύουμε. Οπως, θα δείτε, η θεματολογία της ιστοσελίδας μας είναι πλούσια, με πάρα πολύ ενδιαφέροντα θέματα. Οι ενυπόγραφες απόψεις, σημειώνουμε εδώ, δεν εκφράζουν απαραίτητα, την άποψη του Radio Rainbow.


Ο ραδιοφωνικός λόγος στον αστερισμό της οικειότητας Wed October 24 2007 12:24 pm

Με την αμεσότητα και το ηχόχρωμα της ανθρώπινης φωνής σ΄ αφήνει να ονειρευτείς...
Μαρλένα Πολιτοπούλου
Συγγραφέας, δημοσιογράφος

Ο τρόπος με τον οποίο λέγονται τα
πράγματα συνήθως διαφεύγει της
προσοχής μας, αλλά μας επηρεάζει
τόσο όσο και το τι λέγεται.
Μάρσαλ Κόλμαν

Aπό το "Βήμα Ιδεών" - Τεύχος 05/10/2007
Πώς είναι δυνατόν ένας «οικείος» επικοινωνιακός τόπος όπως το ραδιόφωνο να γίνεται όλο και πιο συχνά πηγή δυσαρέσκειας, προκαλώντας αίσθημα ασφυξίας σε έναν άνθρωπο που είναι παθιασμένος ακροατής και έχει υπάρξει και ραδιοφωνικός παραγωγός και παρουσιαστής; Το ερώτημα προέκυψε μετά τη διαπίστωση πως ως ακροάτρια έχω γίνει υπερκινητική τριγυρνώντας νευρικά στην μπάντα των FΜ, σε μια προσπάθεια να αποφύγω την ομοιομορφία, την κοινοτοπία ή την επιθετική ενημέρωση με τάση προς την τρομολαγνία. Ενώ οι επιλογές εμφανίζονται πολλές, ο ραδιοφωνικός περίπατος είναι μονότονος, παρά τις επιμέρους ανάσες που δίνουν ορισμένοι δημοσιογράφοι και παραγωγοί. Τι φταίει; Το Μέσο, το μήνυμα ή ο τρόπος που οι άνθρωποι επέλεξαν να μιλήσουν μέσα από το συγκεκριμένο Μέσο; Ας πάμε λίγο πίσω στον χρόνο. Στις αρχές του περασμένου αιώνα μιλούσαν για Ραδιοφωνική Τέχνη! Το καινούργιο Μέσο κατάφερνε να ταξιδεύει τους ανθρώπους σε χώρους αόρατους, προσπαθώντας με ήχους να διατυπώσει το ανείπωτο. Μπορεί το ραδιόφωνο να μην κατατάχθηκε τελικώς ως η Ογδοη Τέχνη, αλλά κράτησε επάξια μια θέση στην ενημέρωση και στην ψυχαγωγία. Οπλο του η αμεσότητα, η ταχύτητα πληροφόρησης και η ελευθερία που δίνει στον ακροατή να ονειρευτεί, να μαγειρέψει, να ταξιδέψει, να σχεδιάσει, να διαβάσει, να σφουγγαρίσει, να πετάξει στους αιθέρες παράλληλα με την ακρόαση. Επιπλέον κοστίζει φτηνά και στον πομπό και στον δέκτη.
Οι γενιές που ζουν σήμερα έχουν δεχθεί πολύ διαφορετικά ραδιοφωνικά ακούσματα σε ποιότητα, ύφος, αισθητική, που απηχούσαν τις εκάστοτε σχέσεις ΜΜΕ και εξουσίας ως προς την ελεύθερη έκφραση, τη λογοκρισία, τα όρια ανάμεσα στο δημόσιο και στο ιδιωτικό. Το ραδιόφωνο είναι ένας εξαιρετικά ευαίσθητος δέκτης των διαφοροποιήσεων στην πολιτική ζωή και του εκάστοτε κλίματος που διαμορφώνεται στην καθημερινή ζωή. Ο ήχος του αλλάζει ακολουθώντας τον άνεμο που φέρνουν οι κοινωνικές αλλαγές. Ενας ήχος κυρίως από μουσική και ανθρώπινη φωνή. Αυτή η ανθρώπινη φωνή, που το ηχόχρωμά της, το πάθος, η ένταση, η τρυφερότητα, η μαγκιά, η ντροπαλοσύνη της, η αυταρχικότητά της, η οικειότητα που εκπέμπει, λέει, αν όχι περισσότερα, τουλάχιστον άλλα τόσα απ΄ όσα το νόημα των λόγων που εκφωνούνται. Είναι που λείπει παντελώς η εικόνα του ομιλούντος και αναδύεται αυτούσια η βαθύτερη αλήθεια του. Στη δεκαετία του ΄50 «οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί έκαναν στροφή στον προφορικό λόγο και στο άτυπο γλωσσικό στυλ... Ξεκινάνε από μιαν αντικειμενική βάση και στοχεύουν, με τις ρητορικές τους ικανότητες και τη διάθεση που εκπέμπουν, στην αμεσότητα και στην οικεία εμπιστοσύνη» γράφει ο Η.R. Fluck για τη Γερμανία. «Η προσπάθεια ανάλυσης τέτοιων εκπομπών περιπλέκεται από την προσπάθεια του παρουσιαστή να είναι συγχρόνως πληροφοριακός και διασκεδαστικός», σημειώνει άλλος αναλυτής. Ολοι πάντως εντοπίζουν τη διαφοροποίηση στην ατμόσφαιρα του ραδιοφωνικού λόγου, εκεί όπου παλιά κυριαρχούσε το πάθος: μια ακραία επιθετικότητα ή μια αυστηρή εκφώνηση αντικαταστάθηκε από μια συζητητική, παιχνιδιάρικη μορφή. Η λέξη οικειότητα έρχεται και επανέρχεται στις μελέτες. Μοιάζει να είναι το καθοριστικό στοιχείο στη σύγχρονη ραδιοφωνική έκφραση. Στην Ελλάδα η διαφοροποίηση στον τρόπο έκφρασης γίνεται μετά τη μεταπολίτευση. Στα ελληνικά ερτζιανά, όπως και σε πολλά ευρωπαϊκά, πραγματοποιήθηκε ένα είδος ιστορικού συμβιβασμού. Τα κρατικά παραμένουν διατηρώντας τα στοιχεία του παλιού ραδιοφώνου, λιγότερη ή περισσότερη κυβερνητική καθοδήγηση και πιο πλούσιες
επιλογές στις εκπομπές λόγου και μουσικής. Δίπλα τους, η κυρίαρχη πλέον ιδιωτική και δημοτική ραδιοφωνία ξεδιπλώνει έναν ακρωτηριασμένο πλουραλισμό με άλλου τύπου εξαρτήσεις, στη λογική της ελεύθερης αγοράς. Οι δημοσιογράφοι που επιμένουν στον αντικειμενικό και ήπιο λόγο παλεύουν με τους κάθε είδους ντελάληδες που διατυμπανίζουν σε διαφορετικούς βαθμούς οικειότητας την πραμάτεια τους. Μουσικοί σταθμοί όλων των ειδών κρατάνε παρέα σε όσους δεν αγαπούν τα πολλά λόγια και είναι όλο και περισσότεροι μια που οι εκπομπές λόγου ζητούν άλλου είδους προσέγγιση και εκπαίδευση κοινού. Η ικανότητα των παραγωγών να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού μέσω «αποκαλύψεων», σκανδάλων, υπερβολής και επαναλήψεων έχει δώσει τον κυρίαρχο τόνο στον ραδιοφωνικό ήχο.
ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ
Σε αυτό το σημείο ο λόγος της οικειότητας έρχεται να συναντήσει τον λαϊκισμό. Ο Θ. Λίποβατς έχει γράψει πως «όλοι μιλάνε περί λαϊκισμού αλλά ο καθένας εννοεί κάτι άλλο». Μια ανάλυση του όρου θα μας πήγαινε πολύ μακριά, μπορούμε όμως να κρατήσουμε αυτό που θεωρεί ο συγγραφέας των «Ζητημάτων πολιτικής ψυχολογίας» ως πνεύμα του λαϊκισμού. Είναι «εξ ορισμού ο αντιελιτισμός, ο αντιδιανοουμενισμός, η αριστοφοβία, η αμεσότητα, το άτυπον, δηλαδή όλη εκείνη η εντύπωση “ζωικής θερμότητας” και οργανικής συνοχής». Αυτός ο ραδιοφωνικός λόγος λοιπόν, που παίζει στο ταμπλό της οικειότητας, με αμεσότητα και ελαφράδα σε τόνο ιδιωτικό και παρεΐστικο για να φέρει τον ακροατή-φιλαράκι πιο κοντά, κυριάρχησε στο ελληνικό ραδιόφωνο. Με τέτοιον λόγο δεν είναι εύκολο να σταθείς απέναντι σε σύνθετα θέματα, να αντιπαρατεθείς σε συντεχνιακά συμφέροντα, να σταθείς κριτικά απέναντι στην κοινή γνώμη. Αν σε αυτό προσθέσουμε πως για να λειτουργήσει ο λόγος της οικειότητας αλλά και για λόγους οικονομίας ο παρουσιαστής είναι και συγγραφέας και συντάκτης και καμιά φορά και μουσικός παραγωγός, γίνεται σαφές πως για να ξεφύγει από την ευκολία και το κοινότοπο ο ομιλών θα πρέπει να είναι εξαιρετικών ικανοτήτων, παιδείας, ευφράδειας και τάλαντου. Πόσοι είναι αυτοί; Ελάχιστοι. Οι άλλοι δίνουν τον τόνο. Αναρωτιέμαι. Μήπως υποκύπτω στο αμάρτημα του ελιτισμού; Μήπως η ραδιοφωνική μου ασφυξία σχετίζεται με κάτι που έχει γράψει ο Ουμπέρτο Εκο μιλώντας για την «αριστοκρατική ρίζα»; «Στο βάθος υπάρχει πάντα η νοσταλγία μιας εποχής κατά την οποία οι πολιτιστικές αξίες αποτελούσαν ταξικό κληροδότημα και δεν διετίθεντο αδιακρίτως σε όλους». Ας συνδέσω αυτή τη σκέψη με μια φράση του Ντ. Πρόκοπ. Η κριτική, λέει, «για να έχει αποτελέσματα, πρέπει να παίρνει στα σοβαρά τις πραγματικές αντιφάσεις. Μόνο τότε θα πάρουν και οι υπόλοιποι στα σοβαρά την κριτική που ασκείται στα Μέσα». Και το ραδιόφωνο βρίθει αντιφάσεων. Η οικειότητα, που μοιάζει να με ενοχλεί για το συνολικό της αποτέλεσμα στο ραδιόφωνο, μπορεί να είναι ευλογία όταν καταφέρνει να «ανοίξει την ψυχή, άρα και το αφτί του ακροατή». Αυτός ο λόγος όμως, που στρέφεται στον άλλον σαν να είναι ο εαυτός του, θέλει γνώση και σύνεση για να λειτουργήσει ως τρόπος που ανοίγει τα μυαλά και τους δρόμους της επικοινωνίας. Τότε μπορεί όχι μόνο να φωτίσει το επίκαιρο αλλά και να μεταδώσει την κληρονομιά με τρόπο ώστε, ξεπερνώντας την, να μπορεί κανείς να συμμετάσχει σε νέες καταστάσεις χωρίς φόβο. Διαφορετικά ο νους κλείνει, είτε από το σφυροκόπημα της ομοιομορφίας είτε από την επικράτηση της απόλυτης ευκολίας. Νομίζω πως δεν υποκύπτω στο αμάρτημα του ελιτισμού όταν διαπιστώνω το στόμωμα του ραδιοφωνικού λόγου και διατυπώνω την ανάγκη για εμπλουτισμό του ραδιοφωνικού χάρτη- που πολύ καλά έκανε και απελευθερώθηκε από τα δεσμά του ξύλινου λόγου και του κυβερνητικού εναγκαλισμού. Εντοπίζω απλώς την έλλειψη ανθρώπων που, με ή χωρίς οικειότητα, αρθρώνουν έναν λόγο μακριά από τα κλισέ που δημιούργησαν το κριτήριο της υψηλής ακροαματικότητας και ο έρπων λαϊκισμός. Εναν λόγο από τη μεριά της ανάλυσης, της εμβάθυνσης, του ξαφνιάσματος της διαφορετικής άποψης, της καλλιτεχνικής ραδιοφωνικής δημιουργίας.
ΠΗΓΗ: Vimaiedon.gr


MetalZone Radio: Aγαπημένο μου Ραδιόφωνο... Thu September 27 2007 10:11 pm

Κεντρικό θέμα σε αυτό το editorial είναι το ραδιόφωνο. Θα σας παρακαλέσω να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο. Είναι αναδημοσίευση από το metalzone.gr
Νιώθω τυχερός που ξεκίνησα την σχέση μου με το ραδιοφώνο στην έναρξη της ελεύθερης ραδιοφωνίας, στα τέλη της δεκαετίας του 80, σε αρκετά μικρή ηλικία. Λόγω συνθηκών (ενθουσιασμού, μικρής ηλικίας) απέκτησα μια ιδιαίτερη σχέση με το ραδιόφωνο που δεν έχει ατονήσει πάρα το πέρασμα αρκετών χρόνων. Τότε με την έναρξη της ελεύθερης ραδιοφωνίας έλεγαν πως θα ανοίξουν καινούργιοι σταθμοί, θα υπάρξουν περισσότερες εκπομπές, θα γίνει πολυσυλλεκτικό και πολυφωνικό το μέσο, και επικρατούσε απίστευτη αισιοδοξία ιδίως σε όσους ασχολούνταν με τα MME. Oσο περνούσαν τα χρόνια αυτή η ιδέα για πολυφωνία εξαϋλώνονταν και οι καιροσκόποι που δεν έβρισκαν πρόσβαση στην τηλεόραση, την έπεφταν στο ραδιόφωνο με αποτέλεσμα να αλλοιώσουν αυτό το όραμα, αλλά και την ιδέα του ραδιοφώνου συνολικά. Το αποκορύφωμα της ομηρίας του μέσου από τέτοιους τσαρλατάνους ήταν όταν άρχισε η τηλεοπτικοποίηση του ραδιοφώνου. Μοντέλα έκαναν εκπομπή, διάφοροι ηθοποιοί, δημοσιογράφοι εκμεταλλεύονταν την προβολή που είχαν στην τηλεόραση, και ασχολήθηκαν και με το ραδιόφωνο ανεβάζοντας το κασέ τους και εξασφαλίζοντας ένα σεβαστό επιπλέον εισόδημα στην ήδη παραφουσκωμένη τσέπη τους.
Ένα κύκλωμα από συγκεκριμένους ανθρώπους λυμαίνονταν και λυμαίνεται το αγνό μέχρι να βάλουν το χεράκι τους ραδιόφωνο.
Τύποι που είχαν και έχουν άριστες σχέσεις με δισκογραφικές εταιρίες (μάλιστα κάποιοι από αυτούς που καθορίζουν το ραδιοφωνικό τοπίο ήταν, μπορεί και να είναι, υψηλόβαθμα στελέχη δισκογραφικών εταιριών), τύποι που έφευγαν από την μια συχνότητα και με μεγάλη ευκολία βρίσκονταν σε κάποια άλλη, ασχέτως των αποτυχιών τους που αποτελούσαν και τα αίτια της απομάκρυνσης τους από κάποιες συχνότητες. Τύποι άσχετοι με το ραδιόφωνο που απλά μέσω κάποιων μέσων, ως αλεξιπτωτιστές εμφανίσθηκαν στα ερτζιανά, είχαν την απόλυτη στήριξη από διάφορους γνωστούς σε άλλα μέσα και με αυτή την προβολή, κατάφεραν να γιγαντώσουν το όνομα τους και στην συνέχεια να καταλάβουν θέσεις κλειδιά, επιβάλλοντας μοντέλα προγραμμάτων που σίγουρα μόνο ραδιοφωνικά δεν ήταν.
Αυτή η μετάλλαξη συνεχίστηκε ώσπου κατέληξε σε ραδιοφωνικό έκτρωμα που είναι η σημερινή εικόνα του μέσου.
Από την πολυφωνία που ήταν το όραμα της ελεύθερης ραδιοφωνίας στην πολυφωνική ομοιομορφία που είναι σήμερα η πικρή πραγματικότητα.
Σε όποιον σταθμό και αν συντονιστείς ακούς τα ίδια τραγούδια, η επαναληψιμότητα είναι το κάτι άλλο, απορώ αν οι ιθύνοντες τέτοιων σταθμών ακούνε το προγραμμά τους ή έχουν φρικάρει ακούγοντας τα ίδια και τα ίδια τραγούδια?
Ο ένας σταθμός αντιγράφει τον άλλον, κάθε χρόνο οι συχνότητες αλλάζουν ιδιοκτήτες και μαζί και το όνομα τους, αλλά το μοντέλο λειτουργίας παραμένει ίδιο.
Το ραδιόφωνο όπως το ξέραμε από παλιά, σιγοσβήνει.
Είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού οι εναλλακτικές συχνότητες που μπορείς να ακούσεις, κάτι διαφορετικό από αυτό που προστάζουν οι δισκογραφικές εταιρίες και οι προσωπικές φιλοδοξίες του κάθε βλάχου που νομίζει πως θα κάνει την νεολαία να ξεπεράσει τα διάφορα σκαλώματα, που κάθε φορά τυχαίνει να οφείλονται στην σεξουαλική καταπίεση, πιθανότατα να έχει σκαλώσει στον Φρόιντ ο Βλάχος.
Εναλλακτικό ραδιόφωνο μπορεί να υπάρξει πέρα των ελαχίστων εξαιρέσεων στο διαδίκτυο. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο μυστήρια. Δεν υπάρχει καταρχήν η εξοικείωση του Έλληνα χρήστη με το ραδιόφωνο μέσω Internet. Το να κάνεις ένα τέτοιου τύπου ραδιόφωνο είναι σχετικά εύκολο, οπότε αυτό αυξάνει τις πιθανότητες το επίπεδο να είναι χαμηλό. Οι υπηρεσίες που καλύπτουν την μετάδοση ηχητικού σήματος από το internet, κοστίζουν ακόμα ακριβά, με αποτέλεσμα και η ποιότητα της μετάδοσης να είναι και αυτή σε χαμηλά επίπεδα. Οι αντικειμενικές δυσκολίες λοιπόν είναι πολλές και όσο διάθεση και επιμονή μπορεί να έχει κάποιος στην προσπάθεια να καθιερώσει ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο, πρέπει πρώτα να οπλιστεί με τεράστια υπομονή και ψυχραιμία.
Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την δυσπιστία πολλών χρηστών του metalzone ειδικά, και την δυσκολία να κάνουν το κατάλληλο κλικ ώστε να ανοίξει το media player του υπολογιστή τους, οφείλω όμως να σας πω ότι όταν παίζει non-stop μουσική το ραδιόφωνο του metalzone έχετε την δυνατότητα (ισχύει μόνο για το winamp) να βλέπετε τον τίτλο του τραγουδιού, από πιο άλμπουμ προέρχεται αλλά και την χρονολογία κυκλοφορίας του. Τα τραγούδια που μεταδίδονται, εμπλουτίζονται συνεχώς, αυτή την στιγμή είναι διαθέσιμα περισσότερα από 3000 επιλεγμένα τραγούδια. Στις ζωντανές μεταδόσεις που προς το παρόν γίνονται απροειδοποίητα μεταδίδονται ολόκληρα επιλεγμένα δισκάκια, και αργότερα θα γίνονται αφιερώματα για την Heavy Metal μουσική.
Αυτό το εγχείρημα χρειάζεται την στήριξη σας, χρειάζεται την βοήθεια σας προκειμένου να διαδοθεί και να γίνει γνωστό στο κύκλο των οπαδών της σκηνής, χρειάζεται το ενδιαφέρον σας για να υπάρχει η δυνατότητα επιλογής έστω και μέσω διαδικτύου για όποιον θέλει να ακούσει και να ψάξει την Heavy Metal μουσική.
Δεν υπάρχει περίπτωση να δείτε κάποια διαφήμιση για το metalzone ή έστω κάποια αναφορά από τα υπόλοιπα μέσα που ασχολούνται με την metal σκηνή, εδώ δεν υπήρξε αναφορά για την ραδιοφωνική εκπομπή τόσα χρόνια, θα αναφερθούν στο internet ραδιόφωνο?
Τον κομπλεξισμό της πλειοψηφίας που ασχολείται με την metal μουσική στην χώρα μας τον έχουμε βιώσει για τα καλά στο πετσί μας χρόνια τώρα, και φυσικά δεν τρέφουμε αυταπάτες πως πρόκειται να αλλάξει ποτέ.
Εσείς οι οπαδοί της σκηνής είσαστε που θα ανεβάσετε μία προσπάθεια ή θα την θάψετε, στην προκειμένη περίπτωση όμως θα πρέπει να σκεφτείτε το δικό σας όφελος, πιθανών να ξέρουν αρκετοί από εσάς που διαβάζεται αυτό το κείμενο, την στρατηγική της εκπομπής που μεταδίδονταν για αρκετά χρόνια από τα FM. Πολλοί φίλοι έμαθαν από την εκπομπή θρυλικά συγκροτήματα της σκηνής, που δεν είχαν την ευκαιρία να ακούσουν στο παρελθόν, ανακάλυψαν ότι δεν υπάρχουν 20 συγκροτήματα όλα και όλα που απαρτίζουν την Heavy Metal μουσική, αλλά εκατοντάδες underground συγκροτήματα που οι συντάκτες των διάφορων περιοδικών δεν έκαναν την τιμή να αναφέρουν ή την ευτυχία να τα γνωρίζουν.
Την ίδια στρατηγική σκοπεύουμε να ακολουθήσουμε και στο internet ραδιόφωνο του metalzone, γι' αυτό τον λόγο καλό είναι να μη το σνομπάρεται. Το studio που γίνονται οι ζωντανές μεταδόσεις είναι μόλις λίγα σκαλοπάτια κάτω από το σπίτι μου. Το μικρόβιο, το ψώνιο, την τρέλα για το ραδιόφωνο την έχω αποδεχτεί σαν ένα ευχάριστο και εποικοδομητικό χόμπι, όποτε έχω τον χρόνο και την διάθεση κατεβαίνω στο studio, και κάνω εκπομπή, και ένας φίλος να ακούει εγώ την εκπομπή θα την κάνω, αν κάποιοι από εσάς όμως που σνομπάρεται την προσπάθεια το σίγουρο είναι πως θα χάσετε την ευκαιρία να ακούσετε και να μάθετε κάτι καινούργιο, κάποιο άκουσμα που είναι πολύ πιθανό να μην έχετε την ευκαιρία να ακούσετε.
Αυτά σχετικά με το ιντερνετικό ραδιόφωνο.
Τώρα σχετικά με την ραδιοφωνική εκπομπή, αυτή πρόκειται να επανέλθει με την νέα σεζόν που ξεκινάει τον Σεπτέμβριο, υπάρχουν κάποια διαδικαστικά θέματα με τον ραδιοφωνικό σταθμό που θα μας κάνει την τιμή να φιλοξενήσει την εκπομπή, που μόλις ολοκληρωθούν θα είμαστε σε θέση να σας ανακοινώσουμε την νέα ραδιοφωνική συχνότητα.
Το metalzone.gr θα ανέβει σκαλοπάτι και αυτό θα το δείτε στους 2 επόμενους μήνες, με ανανεωμένη σελίδα, νέους συνεργάτες, φρέσκιες ιδέες και ακόμα περισσότερο πείσμα.

Το Ελληνικό Ερασιτεχνικό Ραδιόφωνο!